Silvia Navarro
Dziewczyna z nosem

listopad 2003

galeria zdjęć

Silvia Angélica Navarro Barva urodziła się 14 września 1978 roku pod znakiem Panny, w mieście Meksyk. Debiutowała już w pieluszkach - jako niemowlę w serialu La mujer marcada. Jako 19-latka została gospodynią programu A la Cachi, Cachi Porra. Rok póżniej wzięła udział w castingu do serialu Perla licząc na jakąś niewielką rólę - ku swemu wielkiemu zaskoczeniu dostała rolę Perli/Julietty! Rzadko się zdarza, by główną rolę powierzano absolutnej debiutantce - dopiero po tym serialu Silvia zaczęła uczyć się w szkole aktorskiej przy TV Azteca - Centro de Formacion Actoral de TV Azteca. W roku 1999 zagrała u boku Sergio Basaneza w Catalina i Sebastian, rok później w Ulicy narzeczonych (także z Sergiem). Ale to Perla i Kiedy będziesz moją są największymi sukcesami aktorki. Ma charyzmę, urok, urodę i to coś, co sprawia, że przykuwa widzów do ekranu. Wystarczyły jej cztery lata kariery, by stać się jedną z największych gwiazd meksykańskiej telewizji, już porównywaną do Veroniki Castro czy Danieli Romo... Piątym i jak na razie ostatnim serialem z Silvią jako bohaterką jest La Duda (2002), choć zagrała jeszcze mniejsze role w Cara a cara (2002) i Vivir así no tiene limites (2002).

Dziś Silvia ma 25 lat, 165 cm wzrostu, 58 kg wagi, dwukrotnie złamany nos (raz po wypadku samochodowym podczas wycieczki do San Miguel, drugi raz - kilka tygodni temu, po poślizgnięciu się we własnej wannie) i opinię "fresa" - truskawki. Tak w Meksyku nazywa się osobę nietowarzyską, unikającą przyjęć i "wielkiego światka". Plotkowano o jej romansach z Leonardem Garcíą, partnerem z Perli ("nieprawda, łączyła nas wyłącznie przyjaźń") i Omarem Germenosem, partnerem z La Duda ("nieee, skąd! A na pewno nie wyjdę za niego za mąż - od dziecka na myśl o małżeństwie ogarnia mnie panika"). Prawdą był natomiast jej związek z Sergiem Basanezem podczas kręcenia Cataliny i Sebastiana. "To były piękne chwile, ale cały ten romans to ubiegłe stulecie. Mamy już nowy wiek i czas na nową miłość" - mówila podczas kręcenia Ulicy narzeczonych, gdy dziennikarze pytali ją, co czuje spotykając na planie swego dawnego chłopaka. - "Jeśli Segio nie znalazł szczęścia ze mną, to normalne, że poszukał go gdzie indziej. Twierdził, że jestem dla niego zbyt niespokojna, pogmatwana, że potrzebuje kobiety bardziej stabilnej". Innym razem Silvia przyznała, że Sergio z kolei był dla niej za ładny, że woli brzydkich mężczyzn, bo bardziej się starają, jest w nich więcej tajemnic do odkrycia. "Ale mnie się w ogóle podobają mężczyźni, niezależnie od urody" - śmiała się. Tym, co ją zmiękcza, jest czułość mężczyzny.

A w kwestii urody damskiej jest dość ortodoksyjna: "Ładna czy brzydsza, ważne, by kobieta była naturalna. Jestem zdecydowanie przeciwna chirurgii plastycznej!". Za najsłabszy punkt swojej urody Silvia uważa swe "patykowate nogi. To u nas, niestety, rodzinne. Gdy byłam młodsza, bardzo się martwiłam z ich powodu". Silvia uważa buntowniczość za główny rys swego charakteru: "nie obchodzą mnie opinie innych na swój temat, jestem osobą bez kompleksów i uprzedzeń". Imponują jej kobiety, które wywalczyły sobie wolność swobodnego decydowania o sobie. Nie znosi kłamstwa, marzy o tym, by być zawsze szczęśliwą, a umrzeć chciałaby nagle i niespodziewanie. Odpoczywa śpiąc lub czytając - lubi Gabriela Garcíę Márqueza i Michaela Ende. Lubi sporty wodne, choć uprawia przede wszystkim spacery - z labradorm Foxterem i dwoma psami rasy hitsu (suczka ma na imię Pamela). Oprócz trzech psów Silvia ma dwa kanarki (Pedra Infante i Chorreadę, przy czym to Pedro jest samiczką) oraz perskiego kota Otella. Lubi coca colę, Shakirę, Ricky'ego Martina i Luisa Miguela oraz Fernanda Delgadilla. Jej ulubioną zabawką w dzieciństwie był miś Tito. Miała też wyimaginowanego przyjaciela Miguelita. Swe oszczędności zainwestowała - w przeciwieństwie do modnego wśród gwiazd inwestowania w restauracje i puby - w myjnię samochodową, prowadzoną wspólnie z braćmi.

Podczas kręcenia Kiedy będziesz moją Silvia przeszła atak wyrostka robaczkowego - przez pewien czas nie mogła uczestniczyć w zdjęciach, co przysporzyło problemów scenarzystom. W wywiadzie wyznała, iż jej narzeczony Salvador - a była zakochana od ponad roku - jest inteligentym mężczyzną i nie jest zazdrosny o filmowe pocałunki z Basanezem. "To miło, że wciąż się spotykamy na planie z Sergiem, bo lubimy się i dobrze nam się razem pracuje. Cała trudność polega na tym, że my pozostajemy tacy sami, a musimy wcielać się w coraz to nowe postaci, o zupełnie różnych charakterach, które jednak stale kochają się nawzajem". Silvia lubi śpiewać, ale nie robi tego na tyle dobrze, byśmy to jej głos słyszeli w piosenkach Palomy ("najlepiej wychodzą mi pieśni ranchera po kilku kieliszkach tequili"). Piosenki Palomy śpiewa więc Daniela Bolańos. Silvia w ogóle bardzo się bała tej roli, bała się porównań serialu do jego pierwowzoru - kolumbijskiego Cafe de aroma de mujer (1999) - i porównań swej gry do znakomitej gry Margarity Rosy de Francisco. Potem była bardzo dumna z opinii, że Kiedy będziesz moją w niczym nie ustępuje pierwowzorowi... A na meksykańskiej ulicy ludzie podchodzilli do Silvii i mówili: "Wiesz co, Paloma, nie bądź taka okrutna, przebacz temu biednemu Diego, on tak cierpi..."

kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć