Elba Escobar
Nauczycielka

lipiec 2004

galeria zdjęć

Uczy aktorstwa. Iluż to wenezuelskich aktorów albo uczyło się zawodu na jej kursach, albo wymienia ją jako swoją mistrzynię, albo z namaszczeniem mówi o niej jako o wzorze do naśladowania. Jakby była wiekowym autorytetem! A Elba uczy, gra, śpiewa, prowadzi talk-show, pisze wiersze - ma dopiero 50 lat i zawodowo z pewnością jeszcze wiele do powiedzenia!

Elba Rodríguez Escobar urodziła się 14 listopada 1954 w Prado de María. Była dziewczynką chorowitą i najbardziej nieśmiałą z czwórki rodzeństwa, potem zakompleksioną nastolatką, z której chłopcy co najwyżej się wyśmiewali. Rodzina Elby była bardzo muzykalna - w domu zawsze tańczono i śpiewano. "Śpiewam bolera, bo moja matka zawsze je nuciła. Zawsze - ścieląc łóżka, sprzątając czy krzątając się po kuchni. Są we mnie zapisane jak na twardym dysku. Ale lubię też inną muzykę, salsa brava czy ciężki rock Led Zeppelin, Limp Bizkit i Metalliki" - mów Elba.

Studiowała pedagogikę i miała zostać nauczycielką matematyki i fizyki. Wpinała kwiaty we włosy, nie jadła mięsa i nie tylko demonstrowała na rzecz pokoju, ale była bardzo aktywna politycznie. Do hippisowskiego stylu znakomicie pasowały też warsztaty teatralne. Ale po debiucie na scenie, kiedy grała staruszkę, a publiczność klaskała na stojąco, wiedziała, że właśnie teatr będzie jej przyszłością. "Niektórzy ludzie na widowni płakali. Patrzyłam na to wszystko i myślałam: Boże, co ja zrobiłam!" - wspomina aktorka. Miała wtedy 21 lat.

Pierwszą rolę w profesjonalnym przedstawieniu dostała w roku 1977 w Wiśniowym sadzie Czechowa. Od tamtej pory obok niezliczonych ról teatralnych Elba Escobar zagrała w teatrze telewizji, kilkunastu filmach i kilkunastu telenowelach: od Rosangeli (1979) przez Emperatriz (1990) po Grzechy miłości, Pod wiatr, Imperium kobiet, Cała ty, Kochanków, Wojnę kobiet i Cosita Rica.

W życiu jest matką 14-letniego Simóna Armanda. Obdarzona ciepłą, macierzyńską urodą, na ekranie i scenie była już matką kilkadziesiąt razy (w Cosita Rica jej syna gra aktor zaledwie osiem lat młodszy od niej). W Wojnie kobiet wciela się w epizodyczną rólkę wróżki - w życiu sama czasem zasięga porady w księdze I ching. Praktykowała buddyzm zen, sprawy duchowości, a nawet mistyki są bardzo ważne w jej życiu. W starszych wywiadach mówi o codziennym rytuale medytacji, w nowszych - o codziennym rytuale modlitwy. Pociąg do duchowości Wschodu pozostał jej z czasów hipisowskich, podobnie jak głębokie przekonania feministyczne. Dlatego z radością zgodziła się zagrać w Monologach waginy i z równą radością prowadzi talk-show Que mujeres! przestawiający niezwykłe kobiety.

Twierdzi, że przyjaźni się ze wszystkimi swoimi byłymi partnerami. Przyznaje się do wielu romansów, także z mężczyznami znacznie młodszymi od siebie, brukowce jednak ich nie śledzą. Zapytana wprost, z kim chciałaby mieć romans odpowiada: z Albertem Einsteinem. Choć twierdzi, iż jest niezależna, często w wywiadach mówi, że brak jej męskiego ramienia, na którym mogła by się wesprzeć, lub męskiej ręki, która pogłaskałaby ją po głowie. Dwóch mężczyzn uważa za najwspanialszych na świecie: swego syna i Kevina Costnera - obaj urodzili się 18 stycznia. Gdyby miała żyć jeszcze raz, trenowałaby jakiś sport i walczyła o medal na olimpiadzie.

"Ma w sobie zmysłowość Marii Magdaleny, wytrwałość Joanny D'Arc, niezależność Simone de Beauvoir, ciekawość Anaís Nin; pasję Manuelity Sáenz (narzeczonej Simona Bolivara) i wrażliwość Madame Butherfly" - napisał o Elbie pewien krytyk...

kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć